Forza, Halo و Gears of War، تا چندی پیش تنها این بازی‌ها پشتیبان واقعی مایکروسافت در نبرد عناوین انحصاری با رقبا بودند؛ اما مگر سازنده‌ها چقدر می‌توانند همان ایده‌ها را تکرار کنند؟ در تلاش برای پوشاندن این ضعف، مایکروسافت کمی از این چرخه‌ی امن فاصله گرفت. خبر ساخت Recore همین ریسک پذیری را نشان داد. در Recore با یک ترکیب از Mega Man و Metroid روبرو هستیم و جای تعجب ندارد اگر بدانیم پشت این پیشنهاد وسوسه انگیز، “کیجی اینافونه” افسانه ای است و “مارک پاچینی” کارگردان سری Metroid Prime قرار دارند.  به نظر اعتماد مایکروسافت به رزومه ی پربار تیم بازی، آن‌ها را هیجان زده کرد (تا جایی که “جو استیتن” نویسنده ی باسابقه ی سری Halo نیز به تیم سازنده پیوست. اما هر چه به عرضه ی بازی نزدیک شدیم، اشتیاق ناشر به بازی کمتر و کمتر شد. از قیمت 40 دلاری تا تبلیغات خشک و خالی (برخلاف سیاست‌های مایکروسافت)، در نهایت Recore در سکوت منتشر شد و احتمالا از یادها خواهد رفت و این مسئله تاسف برانگیز است. چرا که Recore، یک کلاس درس بازیسازی است از بایدها و نبایدها، اثری که نقاط قوتش فراموش نشدنی است اما گناهانش نابخشودنی.